top of page
Zoeken
  • Foto van schrijverAnke

8 jaar transformatie in Pluto

Bijgewerkt op: 28 jan.




21 januari 2024


"Vandaag is de eerste dag van de rest van mijn leven." Ja. Natuurlijk. Dat is altijd elke dag zo. Maar vandaag voelt het even extra waar. De overgang van 20 januari op 21 januari markeert dit jaar -meer dan andere jaren- een significante overgang in mijn leven.


Allereerst was ik gister jarig, maar dat ben ik natuurlijk elk jaar op 20 januari. Ook is vandaag de eerste dag van het nieuwe Human Design jaar. Iets wat ik in de energie wel voelbaar vind: dat we hier een portaal door zijn gegaan van oud naar nieuw.


Maar er heeft zich nog iets anders voorgedaan, een astrologisch event dat specifiek voor mij, en alle Steenbokken out there een significant effect gaat hebben op ons leven: de planeet Pluto is uit ons teken verschoven, naar het teken van de Waterman. 



God van de Onderwereld


De afgelopen 15 (!) jaar stond Pluto in het teken van Steenbok. Ik las ergens de zin ‘Deze God van de onderwereld haalt alles naar boven wat uit de schaduw naar het licht wil komen, vaak in de vorm van confrontatie en crisis.’ 


‘Deze God van de onderwereld haalt alles naar boven wat uit de schaduw naar het licht wil komen, vaak in de vorm van confrontatie en crisis.’

Nou, ik heb het geweten!! Met die God en de Onderwereld. Jeeezzzz. Het kwam een beetje langzaam op gang, deze transformatie, maar toen die eenmaal ‘aan’ was ging Pluto als een wervelwind door mijn leven. Ik voel dat vooral de laatste 8 jaar van mijn leven een soort rollercoaster waren, waarin iedere steen omgekeerd moest worden, om te kijken wat er onder lag. En zo te bepalen, of dat iets was dat mocht blijven of niet.



Een 8 jaar durende rollercoaster.


Ik ontworstelde me uit gezins- familie-, maatschappelijke & vriendschappelijke patronen. Met een scheiding als gevolg, afgeronde vriendschappen, pittige gesprekken en confrontaties. Ik was ineens niet meer onderdeel van een koppel. Ik mocht mezelf als moeder opnieuw uitvinden. Ik belandde in een cult-achtige spirituele community. Hield daar een minnaar aan over, die later bij me kwam wonen, wat achteraf niet zo'n goed idee was en moest me opnieuw ontworstelen aan een (toxische) relatie. Met als klap op de vuurpijl afgelopen jaar een flink verlies van mijn vermogen door een investering waarvan ik tot op de dag van vandaag nog niet zeker weet of dat geld zich weer een weg terug gaat vinden naar mij.


"Ik belandde in een cult-achtige spirituele community & hield daar een minnaar aan over."

En dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn werk, waarbinnen ik een mega-transformatie doormaakte, van workaholic naar heks (daarover lees je in de post 'Help, ik ben een heks.'). En ik overdrijf niet als ik zeg workaholic. Ik wist van geen ophouden, het woord lunchpauze bezorgde me een paniekaanval en het proces om de verbinding tussen ‘werk’ en ‘eigenwaarde’ los te koppelen duurde jaren. En nog steeds is deze transformatie gaande en mag ik opletten dat ik niet werk om de leegte in mezelf te vullen die me vertelt dat ik anders niet veilig ben, of ‘het niet gaat zijn’ voor mij.


Denk maar eens aan een turbulente periode in je leven. Misschien duurde die een paar maanden. Een paar jaar. Bij mij duurde deze periode 8 jaar. Gelukkig mocht ik af en toe even op adem komen. Maar ik denk dat de mensen in mijn omgeving kunnen beamen dat het een vrij rocky road was die maar niet op leek te houden.



Rustiger vaarwater


Het was niet makkelijk om dat allemaal te navigeren. Het was voor mij (in dit leven) tenslotte ook de eerste keer dat ik door al die shit heen mocht bewegen. Ik maakte fouten. Ik deed mensen pijn. Leerde 100.000 dingen die ik vandaag allemaal anders zou doen. Maarja, dat is het logische effect van vallen en opstaan: ik werd er wijzer door. 


Het einde van deze turbulente tijd onder invloed van Pluto zal heus niet betekenen dat er nooit meer weerstand op mijn pad komt. Dat er geen rocks meer on the road te vinden zullen zijn.


En toch voel ik dat ik nu in rustiger vaarwater terecht kom. Met heel andere uitdagingen. Waar het afgelopen jaren ging om uitkleden, loslaten, afpellen, voel ik dat de komende periode van mijn leven gaat over zakken in de nieuwe, hervonden vrijheid. Vertrouwen op de lichtheid die in plaats is gekomen van de zwaarte. Het voelt onwennig. Alsof het nog ieder moment van me afgepakt kan worden en ik op mijn hoede moet zijn.


"Vechten hoeft hoeft niet meer, maar vertel dat maar eens aan mijn systeem."

Vertrouwen & Overgave zijn de toverwoorden voor komend jaar. Het opnieuw ervaren van de magie van het leven, en het Goud dat binnenin mij leeft. Een heel andere tak van sport dan waar ik zo aan gewend was geraakt afgelopen jaren: vechten. Vechten voor mijn vrijheid. Het hoeft niet meer, maar vertel dat maar eens aan mijn systeem. 


Hoewel ik al ontzettend veel meer rust heb mogen ervaren in de periodes tussen de crazy shifts door -met name sinds de scheiding waren er al periodes waarin ik mocht proeven aan de vrijheid (grappig genoeg viel 1 van die periodes precies in de 2 maanden dat Pluto al even was buurten bij een ander teken, en dus niet in Steenbok stond)- merk ik dat er een wantrouwen in mij leeft. Dat het ook makkelijk mag zijn. Dat het ook licht mag zijn.



Mijn ziel wil schrijven


Dat is dus waar ik mij de komende maanden en jaren op ga focussen. Want dat er heel veel moois voor mij in het verschiet ligt, dat is me wel duidelijk. En iets wat Pluto mij heeft gegeven, wat niemand mij meer afpakt, is een diep vertrouwen dat ik er wel uitkom. Dat ik kan transformeren wat getransformeerd wil worden, om dichter bij mezelf, en dieper vanuit mijn zielsvrijheid te kunnen bestaan hier op aarde. Dus stapje voor stapje, laat ik steeds meer los wat moet. En omarm ik wat wil. 


En een van dingen die vanuit die rust in ieder geval wil is schrijven.

Over alle transformaties waar ik doorheen ben gegaan zou ik boeken vol kunnen schrijven. Of het werkelijk boeken worden, of dat het blijft bij blogs, nieuwsbrieven en social media posts maakt geloof ik niet zoveel uit. 


Maar dat mijn ziel wil schrijven is duidelijk. 

Als ik schrijf voel ik me heel dichtbij mijn ziel. 

Het maakt me letterlijk ‘zielsgelukkig'.


Dus dat is wat je komende tijd van me mag verwachten. Ik kijk ernaar uit. 

Ik hoop jij ook.


Liefs en tot de volgende keer 🙂


PS: een van de dingen waar ik intens dankbaar voor ben, is dat het doormaken van al deze transformaties me heel dicht bij mijn klanten brengt. Ik begrijp als geen ander wat het betekent om wakker geschud te worden door je eigen ziel en het pad te lopen dat je weliswaar dichterbij jezelf brengt, maar wat ook super spannend en ongemakkelijk kan zijn. 


"Ik begrijp als geen ander wat het betekent om wakker geschud te worden door je eigen ziel en het pad te lopen dat je weliswaar dichterbij jezelf brengt, maar wat ook super spannend en ongemakkelijk kan zijn." 

Mocht jij daarin begeleid willen worden, kijk dan even op de aanbodpage van House of NRGY hoe ik je verder kan helpen. Want als er iets is wat ik wel heb geleerd: het is gekkenwerk om dit pad alleen af te willen leggen. Met House of NRGY bouw ik aan een mooi gevarieerd aanbod in verschillende vormen van intensiteit en investering, zodat je er altijd wel terecht kan voor de ondersteuning waar je op dat moment behoefte aan hebt: https://www.houseofnrgy.com/aanbod

104 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comentários


bottom of page